** ثبت نام دوره های آموزش ستاره شناسی از مقدماتی تا پیشرفته، ویژه ترم پاییز96 / تلفن: 02166922627 **    
 شنبه 29 مهر 1396 | 30 محرم 1439 | 21 اكتبر 2017
مسير :
»
»
»
وُیجر1 در مرز نهایی منظومه خورشیدی

وُیجر1 در مرز نهایی منظومه خورشیدی
شنبه 10 تير 1391 - 02:30 | شاخه : | 1529 بازدید | 0 دیدگاه

سمانه شاپوری-

کاوشگر وُیجر1(Voyager 1) ناسا ،حدود 35 سال است که به سوی مرز منظومه شمسی با سرعت پیش روی کرده ودرطی ماموریتی که تا به حال انجام نشده بود از میان مناطق تاریک ، گذر کرده است .

زمانی، رهبران ماموریت آرزو داشتند که وُیجر ، منظومه شمسی را پشت سر گذاشته و وارد دنیای ستارگان و محیط بین ستاره ای شود.
به نظر می رسد آن روز در پیش روی ماست.
به گفته دانشمند پروژه وُیجر،استون(Ed Stone) داده های نهایی از وُیجر1 به وضوح نشان می دهد که کاوشگر وارد منطقه جدیدی شده و عواملی به سرعت در حال تغییر هستند. این بسیار هیجان انگیز است که ما در حال نزدیک شدن به مرز نهایی منظومه شمسی هستیم.
منظور از این مرز نهایی، لبه حباب بزرگ مغناطیسی است که خورشید و سیاره ها را احاطه کرده و هلیوسفر نام دارد.
هلیوسفر در واقع میدان مغناطیسی خورشید می باشد که توسط باد خورشیدی تا مقیاس بسیار بزرگی باد می شود.اکنون ما در مرزی قرار داریم که داخل آن، خانه (منظومه شمسی ) و خارج آن ،محیط بین ستاره ای است که تا به حال هیچ کاوشگری قدم بر آن ننهاده است.
تعداد بر خورد های اشعه های کیهانی با کاوشگر وُیجر ،علامتی است که به نزدیک شدن به مرز منظومه شمسی اشاره می کند.
اشعه های کیهانی ،ذرات پر انرژی مثل پروتون ها و هسته اتم های هلیوم هستند که توسط سیاهچاله ها و ابرنواخترهای دور تا سرعتی نزدیک به نورشتاب می گیرند.هلیوسفر، منظومه شمسی را از این گلوله ها ی ریزاتمی محافظت می کند به این ترتیب که بسیاری از آن ها را منحرف کرده یا کند می کند تا توانایی دستیابی به سیاره های داخلی را نداشته باشند.

با نزدیک شدن وُیجر به مرز ، تعداد اشعه های کیهانی بالا رفته است.
استون در این مورد می گوید:"اشعه های کیهانی برخورد کرده با وُیجر ازسال 2009 تا 2012 با افزایش تدریجی درحدود 25 درصد مواجه شده است."
محققان انتظار دارند با خروج کاوشگر ازهلیوسفر، ذرات پرانرژی خورشیدی نایاب شود و جهت میدان ازمیدان مغناطیسی خورشید به میدان مغناطیسی نا شناخته فضای بین ستاره ای تغییر کند.
هرچند تا به حال هیچ کدام از این تغییرات رخ نداده است اما افزایش ناگهانی اشعه های کیهانی نشان می دهد که این اتفاق زمان زیادی به طول نمی انجامد.
به علاوه وُیجر 2 هم با عجله به سمت ستاره ها در حرکت است ولی از آن جا که سرعت کم تری نسبت به وُیجر 1 دارد چند بیلیون کیلومتر پشت سر آن قرار گرفته است .

به گفته استون هنگامی که وُیجر ها در سال 1977 به فضا پرتاب شدند، مدت زمان کاوشهای فضایی تنها به 2سال می رسید درچنین موقعیتی نمی دانستیم که سفر وُیجر ها چه مدتی طول می کشد واصلا مشخص نبود که این دو فضا پیما که این همه وقت وانرژی گرفته اند ،آیا تا 2سال آینده به جستجو ادامه خواهند داد؟
ولی اکنون 35 سال است که این کاوش ادامه دارد.

منبع: سایت ناسا
(http://science.nasa.gov/science-news/science-at-nasa/2012/21jun_finalfrontier


اشتراک گذاری در:

بیان دیدگاه

- لطفاً نام و دیدگاه‌ خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- سایت انجمن نجوم آماتوری ایران مجاز به ویرایش ادبی دیدگاه‌ها است.
- دیدگاه‌هایی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی و موارد مغایر با قوانین کشور باشند منتشر نخواهند شد.
- دیدگاه‌ها پس از تأیید منتشر می‌شوند.
نام:(اجباری)
رایانامه:(اجباری)
دیدگاه:

کد امنیتی:
(از چپ به راست)
https://telegram.me/iranastronomy
هم اکنون