*** قابل توجه ثبت نام کنندگان دوره های آموزشی انجمن؛ بزودی کلاسهای ستاره شناسی مقدماتی و اخترشناسی رصدی آغاز خواهد شد. واحد آموزش***    
 يكشنبه 26 آذر 1396 | 28 ربيع الاول 1439 | 17 دسامبر 2017
مسير :
»
»
»
خورشيد مثل يك بالن هوائي پر از آب پيچ و تاب مي‌خور

خورشيد مثل يك بالن هوائي پر از آب پيچ و تاب مي‌خور
پنجشنبه 19 دي 1387 - 17:15 | شاخه : | 1682 بازدید | 0 دیدگاه

داخل خورشيد چگونه است ؟ شايد سوال جسورانه‌اي باشد ، چون در واقع محققين فقط از نوسانات سطح خورشيد مي‌توانند به اين موضوع پي ببرند كه چگونه ستاره مركزي منظومه ما ساخته شده است .
 
از زمانهاي بسيار دور مردم مي‌دانستند كه خورشيد اهدا كننده زندگي به آنهاست . بيهوده نيست كه مصري‌هاي قديم به مانند يك خدا به خورشيد احترام مي‌گذاشتند . امروزه ما مي‌دانيم كه اين ستاره يك توپ گازي مشتعل است . گرچه نگاه كردن به اين جسم داغ امكان‌پذير نيست ، اما ستاره‌شناسان در سالهاي گذشته به خيلي چيزها در مورد درون آن پي برده‌اند .
خورشيد سطح جامد و سفتي ندارد ، با اين حال سطح خارجي آن كه تقريبا تمام نور آن را ساطع مي‌كند قابل تشخيص است . اين فتوسفر ( نور كره ) مرز بين سطح شفاف رويي ، كروموسفر ، تاج خورشيد و منطقه غير قابل رويت درون آن را نشان مي‌دهد . تراكمي كه به طرف مركز ستاره افزايش پيدا مي‌كند موجب مي‌شود كه بخشهاي كوچك نور كه در آنجا به وجود آمده‌اند پي در پي و بي‌وقفه به صورت اتم و الكترون در جهت‌هاي تصادفي هدايت شوند . به همين علت به طور ميانگين يك فوتون ( واحد شدت نور وارده به شبكيه چشم ) ، يك ميليون سال زمان نياز دارد تا از منطقه مركزي به سطح خورشيد برسد .
فشار و حرارت در جهت مركز ستاره افزايش مي‌يابد . بخش مركزي كه در آن انرژي خورشيد توليد مي‌شود ، فقط 6/1 در صد كل حجم ستاره را اشغال مي‌كند ، اما تقريبا نصف جرم يا توده خورشيد را متمركز و جمع مي‌كند .
در منطقه هسته با حرارت بالاي 15 ميليون درجه سانتيگراد ، فشاري بالغ بر 20ميليارد اتمسفر وجود دارد. انرژي‌اي كه در هر ثانيه در آنجا توليد مي‌شود مي‌تواند نياز انرژي تمام انسانهاي امروز را تا يك ميليون سال تامين كند .
در 25 سال گذشته محققان شيوه‌اي را كشف كرده‌اند كه اطلاعاتي از درون خورشيد به دست مي‌دهد . هليوسيسمولوژي . همانگونه كه از نامش پيداست با اين شيوه ارتعاشات خورشيد مورد بررسي و مطالعه قرار مي‌گيرد . اين ارتعاشات به طرزي كاملا متفاوت با آنچه در زمين اتفاق مي‌افتد ايجاد مي‌شود . در درون خورشيد توده‌هاي گازي به طور مداوم به طرف سطح آن بالا مي‌رود ، سرد مي‌شود و دوباره به اعماق ستاره فرو مي‌رود .فيزيك‌دانان اين بالا و پايين رفتن را كه مانند آن را در يك قابلمه نيز مي‌توان مشاهده نمود ، كانوكشن ( انتقال گرما در مايع ) نام نهاده‌اند . در همين حين امواج صوتي هم توليد مي‌شود كه از درون خورشيد عبور كرده و باعث ارتعاش آن مي‌شود . مجموعه اين توپ گازي مثل بالني به نظر مي‌رسد كه از آب پر شده باشد .
محققين خورشيد در موقعيتي هستند كه اين ارتعاشات را دقيقا اندازه‌گيري مي‌كنند . محاسبات اين امكان را مي‌دهد كه از هزاران صداي اصلي و بالا ، مدلي از درون خورشيد طراحي و ساخته شود . در قشر خارجي ، در منطقه‌اي كه به شكل پوسته است ، كانوكشن در يك مسير معين ايجاد مي‌شود . در اينجا سرعت گردش دوراني با عرض جغرافيائي تغيير مي‌كند . در خط فرضي استوا مواد خورشيدي در هر 25 روز يك بار دور محور مي‌چرخند ، در عرضهاي بالاتر اين روند تا 35 روز هم به طول مي‌انجامد . اما هنوز كاملا مشخص نشده است كه چگونه اين تغيير گردشها پديد مي‌آيد . اما آنچه قطعي است اين است كه اين تغييرات از طريق جابه‌جايي پيچيده بين توده‌هاي گازي كه بالا و پايين مي روند و چرخش كلي ستاره ايجاد مي‌شوند .
در بخش هسته در زير منطقه كانوكشن هيچ جريان گازي وجود ندارد . اين منطقه درخشان مثل يك جسم خشك و انعطاف‌ناپذير با دوره‌اي در حدود 27 روز گردش مي‌كند . در نتيجه در مرحله عبور منطقه كانوكشن به منطقه سوزان و درخشان داخلي ، جهشي در چرخش پديد مي‌آيد كه دانشمندان احتمال مي‌دهند در اين منطقه عبور و انتقال ، محل انرژي جنبشي خورشيد وجود دارد كه باعث ايجاد ميدان مغناطيسي آن مي‌شود .


اشتراک گذاری در:

بیان دیدگاه

- لطفاً نام و دیدگاه‌ خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- سایت انجمن نجوم آماتوری ایران مجاز به ویرایش ادبی دیدگاه‌ها است.
- دیدگاه‌هایی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی و موارد مغایر با قوانین کشور باشند منتشر نخواهند شد.
- دیدگاه‌ها پس از تأیید منتشر می‌شوند.
نام:(اجباری)
رایانامه:(اجباری)
دیدگاه:

کد امنیتی:
(از چپ به راست)
https://telegram.me/iranastronomy
هم اکنون