*** قابل توجه ثبت نام کنندگان دوره های آموزشی انجمن؛ بزودی کلاسهای ستاره شناسی مقدماتی و اخترشناسی رصدی آغاز خواهد شد. واحد آموزش***    
 يكشنبه 26 آذر 1396 | 28 ربيع الاول 1439 | 17 دسامبر 2017
مسير :
»
»
»
زمین، دیگر تنها سیاره «آبی» نیست!

زمین، دیگر تنها سیاره «آبی» نیست!
جمعه 21 تير 1392 - 17:11 | شاخه : | منبع : ایسنا | 3746 بازدید | 0 دیدگاه
زمین، دیگر تنها سیاره «آبی» نیست!
سیاره آبی‌نگ از فضا

تلسکوپ فضایی هابل سطح آبی‌نگ سیاره مشتری مانند و غول‌پیکر HD 189733b را رصد کرده که از فضا تفاوت چندانی با زمین ندارد و شباهت آن با سیاره خاکی به همین جا ختم می‌شود.

این جرم کیهانی هر 2.2 روز یک بار حول ستاره والدش می‌چرخد و در فاصله 63 سال نوری از زمین در صورت فلکی Vulpecula (روباه) واقع شده است.

هنگامی که این سیاره در اطراف ستاره‌ میزبانش می‌چرخید، منجمان از طیف‌نگار جداکننده نور هابل برای بررسی طول‌موج‌های خاص نوری که از سطح آن ساطع می‌شوند، بهره بردند.

این شی "سیاره عابر" (transiting planet) خوانده می‌شود زیرا به نسبت خط دید تلسکوپ از مقابل و سپس از پشت ستاره میزبانش عبور می‌کند.

زمانی که جرم مزبور از پشت ستاره‌اش گذر می‌کرد، نور رصدشده توسط هابل به طور عمیقی به درون بخش آبی‌نگ طیف‌سنج الکترومغناطیسی نفوذ کرد، در حالی که دیگر رنگ‌ها به همان صورت باقی ماندند و این نشانه‌ای از رنگ سیاره بود.

این سیاره برای داشتن آب مایع بیش از اندازه داغ است، اما مولکول‌های دیگری وجود دارند که نور آبی را می‌افشانند و آن‌ چه را که در جو زمین رخ می‌دهد، تقلید می‌کنند.

دانشمندان معتقدند HD 189733b دارای ابرهایی است که از شیشه مایع تشکیل شده‌اند.

به گفته فردریک پونت از دانشگاه اکستر انگلستان، منجمان بر این باورند که این رنگ به دلیل ترکیبی از انعکاس ابرهای سیلیکات و جذب توسط اتم‌های سدیم به وجود می‌آید.

دیگر عوامل می‌توانند توسط آئروسول‌های فتوشیمایی (مه) و جذب توسط دیگر اتم‌ها یا مولکول‌هایی به جز سدیم به وجود‌ آیند.

در حال حاضر هیچ کاندیدای خاصی برای این اتم‌ها یا مولکول‌ها وجود ندارد.

موقعیت سیاره مورد مطالعه به طور باورنکردنی 30 برابر نزدیک‌تر به ستاره میزبانش در مقایسه با موقعیت زمین نسبت به خورشید است.

در این فاصله، دمای سطح به بیش از یک هزار و 800 درجه فارنهایت می‌سد.

به نظر می‌سد این سیاره از لحاظ گرانشی حبس شده، به طوری که یک سوی آن به طور دائم رو به ستاره‌اش است در حالی که طرف دیگر در تاریکی به سر می‌برد.

این دوگانگی می‌تواند بادهای وحشتناکی را خلق کند که سرعت آن‌ها از چهار هزار و 350 مایل در ساعت تجاوز کند.

جزئیات این مطالعه در تاریخ یک آگوست در Astrophysical Journal Letters منتشر خواهد شد.



اشتراک گذاری در:

بیان دیدگاه

- لطفاً نام و دیدگاه‌ خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- سایت انجمن نجوم آماتوری ایران مجاز به ویرایش ادبی دیدگاه‌ها است.
- دیدگاه‌هایی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی و موارد مغایر با قوانین کشور باشند منتشر نخواهند شد.
- دیدگاه‌ها پس از تأیید منتشر می‌شوند.
نام:(اجباری)
رایانامه:(اجباری)
دیدگاه:

کد امنیتی:
(از چپ به راست)
https://telegram.me/iranastronomy
هم اکنون